நீலப் பறவை. 

என் இதயத்திலிருந்து

ஒரு நீலப்பறவை வெளியேற முயல்கிறது.

ஆனால், நான் மிகவும் கடுமையானவொரு தொனியில்

அப்பறவைக்குக் கூறினேன்.

நீ இங்கேயேயிரு; ஏனெனில், மற்றவர் உன்னைப்பார்க்க

நான் ஒருபோதும் அனுமதிக்கப்போவதில்லை.
என் இதயத்திலிருந்து

ஒரு நீலப்பறவை வெளியேற முயல்கிறது.
ஆனால் நானோ அதன்மீது மதுவினை ஊற்றுகின்றேன்.  Continue reading “நீலப் பறவை. “

Advertisements

குழந்தைகள் பயங்கரமானவர்கள்.(கட்டுரை)

மேதகு முசேவெனி !

நீ உருவாக்கிவிட்ட ஆயிரமாயிரம் குழந்தைப் போராளிகளில்

ஒருத்தியான ஷைனா கெய்ட்ரசி பேசுகின்றேன்.

என்னைக் கண்ணாடியில் பார்க்கும்போது ,அங்கே உனது முகம்தான் எனக்குத் தெரிகின்றது.

எனது கனவுகளில் நீ எனது துப்பாக்கியை ஏந்தியபடியே என்னிடம் வருகின்றாய் .

எனது கனவுகளில் இன்றும் உனது வசீகரக் குரல் கேட்கிறது.

உனது அழகிய வசனங்கள் உனக்காக என்னை இரத்தம் சிந்த வைக்கின்றன.

நான் உனது விளையாட்டை, விதிமுறைகளை அறியாமலேயே விளையாடினேன். அப்போது உனது முகம் ஒளிர, ஒளிர எனது ஆன்மா இருண்டு கொண்டே போயிற்று.

நீ என் கைகளில் திணித்த துப்பாக்கியின் கனம் என்னை நிலைகுலைய வைத்தது.

நாங்கள் உனக்காக இரத்தத்தில் மூழ்கினோம்.

குண்டு துளைக்காத ஆடைக்குள் நீ பதுங்கியிருக்கின்றாய். ஆனால் அங்கே எங்களுக்கு இடமில்லை.

எனது ஆன்மா கேள்விகளை எழுப்பினால் நீ புன்னகைத்துக் கொண்டே என்னைத் தட்டுவதற்கு கட்டளையிடுவாய்.

ஏனெனில் நீ கேள்விகளைக் கண்டு அஞ்சுகின்றாய்!

நீ என்னை எனது நிலத்திலிருந்து துரத்தினாய்! Continue reading “குழந்தைகள் பயங்கரமானவர்கள்.(கட்டுரை)”

தொலைந்துபோன சிறிய அளவிலான,கறுப்பு நிற பைபிள்.

“மூன்றாம் உலகப் போர் ஒருவேளை அணு ஆயுதங்களைக் கொண்டு போரிட்டால், நான்காம் உலகப் போரானது வில் அம்புகளைக்கொண்டு போரிட வேண்டும்.”
—லார்ட் லூயி மவுண்ட்பேட்டன்.

∙ “மூன்றாம் உலகப்போர் எதைக்கொண்டு போரிடுவார்கள் என்பது எனக்குத் தெரியாது. ஆனால் நான்காம் உலகப்போரானது வெறும் குச்சிகளும் கற்களும் கொண்டு தான் போரிடப்படும்.”
—ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டைன்

கண்ணாடி முழுவதுமாய், படர்ந்திருந்த பனிமூட்டத்தை, நான் விரல்களினால் தேய்த்து கண்களைக் கிட்டே கொண்டு போய்ப் பார்த்தேன். நெடு, நெடுவென்று வளர்ந்திருந்த ஃபைன் மரங்களும்,ஒலிவ் மரங்களும் அந்தக் கும்மிருட்டிலும் பச்சையாகத் தெரிய, மற்றைய பகுதிகளனைத்தும் பனிக் காடாய் கிடந்தது.அந்தக் காட்சி, தாங்க முடியாத குளிரில் பூமியானது, வெள்ளை நிறப் போர்வையொன்றை தன் உடல் முழுவதும் போர்த்திக் கொண்டு துயில் கொள்வதைப் போல் தோன்றியது. இன்னும் சில நிமிடங்களில், முழு வேகத்துடன் சென்று கொண்டிருக்கும் இந்த ரயிலானது, வேகம் குறைக்கப்பட்டு; மாஸ்கோ நகரத்தில் நிறுத்தப்படும்.

இராணுவத்தில் சேருவதற்காக வர்ஷாவிற்கு வந்து கொண்டிருக்கும் என்னிடம் ஒரு அழுக்குப் படிந்த சிறியளவிலான ஆடைப் பையொன்றும், அதைவிடச் சிறியளவிலான தோற்பையொன்றுமிருந்தன.நான் என்னிடமிருந்த அந்த தோற்பையினுள் கீழ்கண்ட பொருட்கள் சிலவற்றை வைத்திருந்தேன். Continue reading “தொலைந்துபோன சிறிய அளவிலான,கறுப்பு நிற பைபிள்.”

அக்கா (சிறுகதை)

அதோ, அங்கே வந்துகொண்டிருக்கின்றதே மஞ்சள் நிறப் பேருந்து, அதில் ஏறி பதின்மூன்று கிலோமீற்றர்கள் பயணம் செய்து “லியங்கோ குர்ஸி” என்கின்ற இடத்தில் இறங்கி, பொடிநடையாக ஒரு எட்டுப்பத்து நிமிடம் நடந்து சென்றால் என் கிராமம் வரும். அவிங்கு தான்யா .இதுதான் என் கிராமத்தின் பெயர்.அது காரணப்பெயரா,அல்லது இடுகுறிப்பெயரா என்பது பற்றி சரியாகத் தெரியவில்லை.அது பற்றி அம்மாவிடம் விசாரித்தபோது அவள் ஒரு கதை சொன்னாள்.

ஒருதடவை எங்கள் ஊரில் இருந்த நெல்லி என்கின்ற பையனுக்கு பிசாசு பிடித்துவிட்டது.ஊரிலிருந்த பெருசுகள் எவ்வளவோ முயற்சி செய்து பார்த்தும் நெல்லியை பிடித்திருந்த பிசாசுவை விரட்ட முடியவில்லை.போகமாட்டேன் என்று அங்கேயே இருந்துவிட்டது.கடைசியில் ஊர் பெருசுகளெல்லாம் ஒன்று கூடி நெல்லியை அவிங்கு தன்யாவிடம் கூட்டிப்போனார்கள்.அவிங்கு தான்யா என்பது, எங்கள் கிராமத்திலிருந்து விலகி கொஞ்ச தூரத்தில் தனியாக வாழ்ந்துவரும் ஒரு சூன்யக்காரியின் பெயர். அவள் கழுத்தில் ஒரு பெரிய யானையின் மண்டையோட்டுத்தலை எப்போதும் தொங்கிக்கொண்டிருக்கும்.நெற்றியிலும் கன்னங்களிலும் காயத்தின் வடுக்கள் போல் கோடுகள் அமைந்திருக்கும்.அதுஅவளின் முகத்தை இன்னும் விகாரமாய் காட்டியது.மார்புகள் வறண்ட பாலைவனம் போல் சூம்பிபோய் கிடக்கும்.தூக்கிப்போட்டு விட்டால் கீழே விழும்.வை வடிவத்தில் அமைந்திருக்கும் தடியொன்றை அவள் எப்போதும் வைத்திருப்பாள். Continue reading “அக்கா (சிறுகதை)”

ஜே.கே யுடன் ஓர் உரையாடல்.

“ஆக்காட்டி” இதழுக்காக அதன் ஆசிரியர் தர்மு பிரசாத் என்னிடம் ஒரு படைப்புக் கேட்டிருந்தார்.ஏற்கனவே நான் எழுதிக்கொண்டிருக்கும் யூதாசின் முத்தம் என்கின்ற சிறுகதையை நான் இன்னும் முடிக்கவில்லை.தினமும் நான்கு மணிநேரங்கள் யூதாஸ் பற்றிய குறிப்புகளை இணையத்திலும்,புத்தகத்திலும் படித்துக்கொண்டிருக்கின்றேன்.இதை நான் அவரிடம் கூறியபொது அப்படியெனில் நேர்காணல் செய்கின்றீர்களா, இலகுவாக இருக்கும் என்றார்.ஒருவரை நேர்காணல் செய்வதென்பது அவ்வளவு இலகுவான காரியமல்ல.இன்னும் சொல்லப்போனால் இலக்கியத்திலே மிகவும் கடினமானது நேர்காணல் தான்.எவரை நாம் நேர்காணல் செய்கின்றோமோ அவரின் படைப்புகள் அனைத்தையும் நாம் படித்திருக்கவேண்டும்.குறைந்த பட்சம் மேலோட்டமாக அலசியாவது  இருக்கவேண்டும்.நான் எந்த எழுத்தாளரையும் முழுமையாகப் படித்தது கிடையாது.சுஜாதாவின் புத்தகங்களிலேயே அரைவாசிதான் படித்திருக்கின்றேன்.எஸ்.ராவின் புத்தகங்கள் நான்கு.
என் இலக்கிய அறிவு இப்படியிருக்கும்பொது நான் எப்படி நேர்காணல் செய்வது.அதற்கான தகுதி எனக்கு இருக்கின்றதா இதனால் தான் ஜே.கே யின் இந்த கேள்வி பதிலை ஒரு நேர்காணல் போலல்லாமல் ஒரு சுவாரஸ்யமான உரையாடலாக நிகழ்த்துவோமென்று முடிவெடுத்தேன்.இதை நான் ஜே.கேயிடம் கூறியபோது அவரும் மறுப்பேதும் சொல்லாமல் பெஷ்ஷாக செய்யலாமே என்றார்.அவரிடம் கேட்பதற்கு என்னிடம் நிறைய கேள்விகள் இருந்தன.அவருடனான என்னுடைய இந்த உரையாடல் ஒரு இளம் ஜென் குருவிடம் ஒரு சீடன் பேசியது போன்ற அனுபவத்தை எனக்குத் தந்தது.

Continue reading “ஜே.கே யுடன் ஓர் உரையாடல்.”

தாரை தப்பட்டை

நேற்றுத்தான் தாரை தப்பட்டை பார்த்தேன். ஒரே வார்த்தையில் சொல்வதாகயிருந்தால் ஆபாசக் குப்பை.பாலா தாரை தப்பட்டை எடுத்திருந்ததற்குப் பதில் போர்னோ படம் ஏதாவது எடுத்திருக்கலாம். அந்தளவிற்கு தாரை தப்பட்டையின் காட்சிகளும், வசனங்களும் ஒரு போர்னோ படத்திற்குரிய அம்சங்களுடனிருந்தன.

ஒரு உதாரணம் சொல்லுகின்றேன். அண்ணனும், தங்கையும் ஒரு காட்சியில் ஆடுகின்றார்கள். கூடவே பாடலும் பாடுகின்றார்கள். எல்லோரும் வாய் பிளந்து பார்த்துக் கொண்டிருக்கின்றார்கள். கூட்டத்தில் ஒருவர் ரஜனி பாட்டுப் பாடு என்கிறார். உடனே அண்ணன் கீழ்வருமாறு ஒரு பாடலைப் பாடுகின்றான்.
Continue reading “தாரை தப்பட்டை”

மூராவின் நீலதேவதை

2013இல் Abdellatif Kechiche இயக்கிய திரைப்படம்தான் நீலம் ஒரு சூடான நிறம் திரைப்படம்.பல சர்வதேச திரைப்பட விழாக்களில் பங்குபற்றி விருதுகளை குவித்த படம்.தற்பால் விருப்பம் உள்ள இரண்டு பெண்களுக்கிடையிலான காதலை ஒளிவு மறைவின்றி சொல்லுகின்றது.

முதல்தடவையாக இங்கே வருகின்றேன் .ஆனால் இவற்றைப்பற்றி நிறைய கேள்விப்பட்டிருக்கின்றேன்.அத்தோடு டிஸ்கோ இசைகளையும்,இப்படியான நடனங்களையும் இப்பொழுதுதான் முதல்முறையாகப் பார்க்கின்றேன்.இவர்கள் மிகவும் மெதுவாகவும்,அமைதியாகவும் பேசுகின்றார்கள்.கிளாசிக் இசை நேரடியாக ஏன் காதுகளுக்குள் உட்புகுகின்றது.இது ஒரு அருமையான கலந்துரையாடலாக இருக்குமென்று நம்புகின்றேன்.உண்மையாகவே இங்கேயிருக்கும் மனிதர்கள் என்னை ஈர்க்கின்றார்கள்.
தயவு செய்து “கிளப்” என்கின்ற வார்த்தையை உபயோகப்படுத்தாதீர்கள்.அது எனக்கும்,இங்கேயிருப்பவர்களுக்கும் பிடிப்பதில்லை.எங்கள் நாட்டில் தற்பால் விரும்பிகளுக்கென்று ஒரு கிளப் கிடையாது.இந்த அரசாங்கம் அதற்கு அனுமதியும் தராது.அதனால் தான் நாங்கள் இந்த இடத்தை எங்களுக்கென்று ஒதுக்கியிருக்கின்றோம்.போலிஸ்காரர்களின் தொல்லையும் இல்லை.இன்னும் சொல்லப்போனால் இங்கே நாங்கள் மகிழ்ச்சியாக இருக்கின்றோம்.புதியவர்களையும் வரவேற்கின்றோம். Continue reading “மூராவின் நீலதேவதை”