இடைவெளி (நாவல்)

என்னுடைய ஆஸ்தான எழுத்தாளர்களில் முதன்மையானவராகிய எஸ். சம்பத் அவர்களின் குறுநாவல். கட்டாயம் படிக்க வேண்டிய ஒன்று.

இந்த நாவல் சாவு என்கிற பிரச்சினையை மையமாகக் கொண்டிருக்கிறது. எப்போதும் அடிப்படை விஷயங்களில் உழல்பவன் நான், என் எழுத்துகளில் சாதாரணமாக இந்த ஒரு நிலையைக் காணலாம் என்றே நினைக்கிறேன், ஆனால் இதைப்பற்றியெல்லாம் காலம்தான் கூற வேண்டும்.

சாவு என்னைப் பிரச்சினையாக ஈர்த்தவிதம் இவ்வாறாக அமைகிறது. ‘கடைசி பட்சத்தில் எல்லாம் போய் விடுகிறது! எல்லாமேதானே! இதற்கு என்ன செய்வது!’ இந்த ஒரு எண்ணம் என்னை ரொம்பவும் சின்ன வயதிலேயே தொற்றியிருக்க வேண்டும். இதுநாள் வரை விடவில்லை, பெரிய தற்கொலைத்தனமான எண்ணமாக இருப்பினும் கடைசியில் என் அனுபவத்திற்கு எட்டியவரை எனக்கு ஒரு மகத்தான உண்மையை இது உணர்த்திவிட்டது என்றே நம்புகிறேன்.

நான் பல டாக்டர்களையும் மருத்துவ மாணவர்களையும் சந்தித்து, இதுபற்றிப் பேசி விவாதித்து சில விஷயங்களை அறிந்துகொள்ள யத்தனித்த போதெல்லாம் தோல்வி அடைந்தேன். அவர்கள் எல்லோரும், அவர்கள் புஸ்தக எல்லைகளில் நிற்கிறார்கள். நான் இதை ஒரு குற்றமாகக் கண்டு குறைகூற விழையவில்லை. இம்மாதிரியான பெரிய விஷயங்களில் கற்பனை வளமற்று இருக்கிறார்களே என்று வருத்தமாக இருக்கிறது. ஆனால் மருத்துவத்திற்கும் எனக்கும் எந்தவிதமான சம்பந்தமுமற்ற நிலையில் எனக்கு இவ்வாறெல்லாம் தோன்ற, மருத்துவத்தில் இருப்பவனுக்கு நட்சத்திரங்களைப்பற்றி ஒரு அனுமானம், ஊகம் ஏற்படாது என்பது என்ன நிச்சயம்? இயற்கையில், நிஜமாகவே, பலவித ஆச்சர்யங்கள் புதைந்து கிடக்கத்தான் செய்கின்றன, Continue reading

Advertisements

சாமியார் ஜுவுக்குப் போகிறார்.

என்னுடைய ஆஸ்தான எழுத்தாளர்களில் முதன்மையானவராகிய எஸ். சம்பத் அவர்களின் குறுநாவல். கட்டாயம் படிக்க வேண்டிய ஒன்று. 

தினகரன் ஒரு மணி நேரம் தூங்கியிருப்பார்.

‘அன்னா ஜுக்கு’ என்ற குமாரின் கீச்சுக்குரல் அவரை எழுப்பியது. எழுந்து கொண்டார். முகம் அலம்பிக் கொண்டு உடை அணிந்து கொண்டார்.

மனைவியும் தயாரானாள். குமாருக்கு கௌபாய் ட்ரெஸ்!

வெளியே முதல்நாள் பெய்த மழையில் புல் பாத்திகளில் தேங்கிக் கிடந்த மழைத் தண்ணீரைப் பூமி மெள்ள மெள்ள முடிந்தமட்டும் உறிஞ்சிவிட்டன பிறகும், வேறு வழியில்லாமல் தேங்கிக் கிடந்தது.

இப்போது நல்ல வெயிலில் ஆவியாக மாறிக் கொண்டிருக்கிறது. புல், கலங்கலான மழைத் தண்ணீர் பட்டுச் சாம்பல் பூத்திருந்தது. உலர்த்தப்பட்ட அப்பளம் போல் ஈரம் காய்ந்த சாலையில் ஆங்காங்கே ரவுண்டு ரவுண்டாகத் தண்ணீர் பசை. அலம்பப்பட்ட தார் ரோடில் வெயில் பளீரென்று அடித்தாலும் தார் ரோடு கண்களுக்குக் குளிர்ச்சியைத் தந்தது. ஊசிப் பட்டாசின் மின்னலுடன் வெடித்துக் கண்களைப் பறிக்கவில்லை. அதற்கு ஏதுவான மே, ஜுன் மாதம் பின் தங்கிவிட்டது. Continue reading

அர்த்தநாரீஸ்வரி.

1, முதலில் உங்களிடம் ஒரு மன்னிப்பினைக் கோரிவிடுகின்றேன். ஏனெனில், தனுஜா சிங்கம் என்பவர் ஒரு நடிகையோ, எழுத்தாளரோ, அல்லது ஒரு படைப்பாளியோ கிடையாது. உலகத்தில் வாழும் சராசரி மனுஷிகளைப் போன்றுதான் அவளும். பெண்களைப் போன்றுதான் ஆடை அணிகிறாள். பெண்களைப் போன்றுதான் நளினப்படுகிறாள். பெண்களைப் போன்றுதான் பேசுகிறாள். பின் எதற்காக இவளை நான் நேர்காணல் செய்யப் பிரியப்படுகின்றேன். ஏனெனில், தனுஜா சிங்கம் ஒரு பெண்ணின் தோற்றத்தை உடையவளாகயிருந்தாலும் உண்மையில் அவளொரு மூன்றாம் பாலினத்தைச் சேர்ந்தவள். ( THIRD GENDER ) வளர்ந்து, படித்து, டிகிரி முடித்து ஒரு மூன்றாம் பாலினத்தவராக தன் முன்னால் விரிந்திருக்கும் அத்தனை சவால்களையும் உடைத்தெறிந்து, என்னதான் மற்றவர்களைப் போலவே தன்னுடைய வாழ்வினைக் கொண்டு சென்றாலும் அவளுக்குள்ளும் ஒரு ஏக்கம் இருக்கவே செய்யும். அப்படிப்பட்ட ஏக்கத்துடன் வாழும் ஒரு பெண்ணிடம் சென்று இலக்கிய பத்திரிக்கையென்ற அடையாளத்துடனும், மூன்றாம் பாலினத்தவரின் பிரச்சனைகளை வெளிக்கொண்டுவருகின்றோம் என்கின்ற பெயரிலும் எந்தவிதமான குற்றவுணர்வுமில்லாமல் நேர்காணல் செய்வதென்பது உண்மையில் ஹிட்லரின் ஃபாசிஸத்துக்கு ஒப்பானவொரு செயலே. ஆகவே மீண்டுமொருமுறை என்னை மன்னியுங்கள் தனுஜா. என்னை மன்னித்தீர்களென்றால் என்னுடைய முதலாவது கேள்வியை இப்படி ஆரம்பிக்கின்றேன். முதலில் உங்களைப்பற்றி விரிவாகக் கூற முடியுமா? Continue reading

நன்றி சாரு.

சாதனா எழுதிய “தொலைந்து போன சிறிய அளவிலான கறுப்பு நிற பைபிள்” என்ற சிறுகதைத் தொகுதிக்கு இன்று முன்னுரை எழுத அமர்ந்தேன். எழுத ஆரம்பித்ததுமே அது அத்தனை சுலபமானது அல்ல என்று உணர்ந்தேன். ஏனென்றால், ஜார்ஜ் பத்தாயின் (Georges Bataille) மரணம் பற்றிய கட்டுரையையும், eroticism பற்றிய கட்டுரைகளையும் படிக்காமல் எழுதுவது இந்தத் தொகுதிக்கு நியாயமானதல்ல. தமிழில் முதல் முதலாக மரணமும் பாலியலும் இணையும் ஒரு பிரதியைப் படிக்கிறேன். சம்பத்தின் இடைவெளி மரணம் பற்றிய நாவல். ஆனால் சாதனா மரணத்தினூடே காமத்தை இணைக்கிறார். காமத்தை ரொலான் பார்த் la petite mort என்று சொல்வதைப் போல. பெத்தி மோர்த் என்றால் சிறிய மரணம். உடல் உறவின் போது நம்மை மறக்கிறோம் அல்லவா, அது ஒரு சிறிய மரணம். ஜனனம், மரணம் என்கிறோம். மரணத்தின் தொடர்ச்சி ஜனனம். ஜனனம் காமத்திலிருந்து பிறக்கிறது. மரணம் சூன்யம். பூஜ்யம். அதனால்தான் இன்னார் பூஜ்யமடைந்தார் என்கிறோம். இந்தப் பூஜ்யம்தான் யோனி என்கிறார் ஜார்ஜ் பத்தாய். The Story of the Eye என்ற நாவல் முழுவதுமே இதைப் பற்றியதுதான். கண்ணின் கதை உண்மையில் யோனியின் கதைதான். பூஜ்யம், கண், யோனி, முட்டையின் மஞ்சள் கரு என்று அடுக்கிக் கொண்டு செல்கிறார் பத்தாய். கழுத்தை நெறிக்கும் போது விந்து வெளியாகிறது. எக்ஸ்டஸியிலும் அதுவே நடக்கிறது. Continue reading